Lotte van der Ploeg

Toeterop_lotteIk heb mijn Stage gelopen bij Stal Henk Prakken. Het bedrijf is een dekstation, begeleid merries voor tijdens en na de geboorte van een veulen. En heeft dravers op rust staan die bijvoorbeeld geopereerd zijn of moeten herstellen na een peesblessure. De eigenaar is Henk Prakken.

Mijn stage bij Henk heb ik als zeer fijn ervaren. Doordat ik mijn beste beentje had voorgezet, kon ik merken dat Henk mij meer mijn eigen dingen liet doen. Ik begon me thuis te voelen op het bedrijf en het voelde dat ik ook echt een rol speelde in het bedrijf. Bij mijn vorige stage adressen had ik meer het idee dat ik de ‘stageloper’ was en er een beetje bij was als extra hulp. Doordat ik nu veel meer te maken met het bedrijf had, heb ik ook veel meer geleerd.

Ik heb geleerd dat rust en goed nadenken twee van de belangrijkste dingen zijn als je met paarden werkt. Er komen veel paarden (vooral hengsten) bij Henk waar veel paardenmensen over zeggen: “Wat een rot paard, Hij is niet te hanteren!” Maar meestal na één dag herken je ze niet meer terug. Ze worden met respect behandeld en er heerst rust in de stal. Je hoort nog net geen diepe zucht van ontspanning wanneer ze in een box vol stro worden gezet. De meeste dravers hebben stress en pijn, waardoor er ongewenst gedrag wordt vertoond. Toen ik bij een geboorte aanwezig kon zijn, was ik in de avond naar stal gekomen. Het eerste wat me opviel is dat Henk fluisterde. Hij zei dat de paarden sliepen dus we erg stil moesten zijn. Ik had stiekem een binnenpretje. Ik dacht: wat is dit voor onzin. Maar toen ik de stal binnen kwam zag ik bijna alle paarden helemaal languit in de stal liggen. Ze lagen echt te slapen! Toen wist ik echt dat rust één van de belangrijkste dingen was.

Verder heb ik veel geleerd op het gebied van fokkerij. Ik heb geleerd hoe het hele proces in elkaar steekt. Ik heb het van het begin van de dracht tot de geboorte meegemaakt wat ik erg bijzonder vond.

De vaardigheden die ik geleerd heb zijn vooral dingen rondom de fokkerij. Ik heb geholpen tijdens dekkingen door de schouwmerrie vast te houden. En daarna de merrie begeleid met het insemineren. Ik heb geholpen bij de geboorte van een veulen, waarbij ik de merrie heb geholpen met de geboorte. Dit was een geweldige ervaring!

Wanneer moeder en veulen bijgekomen zijn van de geboorte gaan ze voor het eerst naar buiten. Dit moet zeer goed en nauwkeurig gebeuren, zodat er geen ongelukken kunnen gebeuren.

Wat mij het meeste trok was de revalidatie van de probleempaarden. Een bijzonder verhaal hiervan was een lief ruintje, Berry’s Boy. Hij zou een beloofde topper worden! Alleen hij was mager en had veel maagzweren. Hij had al een paar maanden in een volle wei gelopen in de hoop dat hij zou aankomen. Ze hebben veel medicijnen gebruikt in de hoop dat dit zou aanslaan. Veel dierenartsen hadden het opgegeven. Dierenkliniek Wolvega zei tegen de eigenaren van Berry dat ze het bij Henk konden proberen. Dit was de laatste kans voor Berry om weer op te knappen. Toen de eigenaren Berry brachten hadden we hem een lekker warm dekentje opgedaan en in een lekker strobed gezet. Hij stond heel rustig in zijn stal en at bijna niks vanwege zijn maagzweren. Hij werd iedere dag heerlijk vertroeteld door ons allemaal en kreeg alle liefde en aandacht die hij nodig heeft. Met de dag werd Berry een stukje vrolijker. Hij genoot van de aandacht en vond het super om door zijn weiland te rennen. Berry begon langzamerhand meer te eten en kwam kilo’s aan! De dierenartsen vonden het een wonder. Zes weken later herkende je hem niet meer terug. Hij was klaar om weer in training te gaan en liet zich van zijn beste kant zien! Hij won hierna nog grote koersen in Frankrijk!